Wat is ringrijden

Een ringrijder zit op een ongezadeld paard, dat hij in galop door de ringbaan stuurt. In de hand heeft hij een lans waarmee hij probeert de ring te steken die halverwege de baan in een ijzeren bus hangt. Het paard moet versierd zijn en de deelnemer moet de voorgeschreven wedstrijdkleding dragen. Het wedstrijdtenue voor officiële wedstrijden van de Zeeuwse Ringrijders Vereniging (ZRV) is een ZRV-trui of poloshirt. Dit is een witte trui of shirt met een groen ZRV-embleem en groene randjes langs de mouwen en de kraag. Hier overheen draagt de ringrijder een oranje sjerp, de verbintenis met het koningshuis, Prins Bernhard was beschermheer van de ringrijders, met ZRV-embleem, over de rechterschouder. De rest van het tenue moet volledig wit zijn (dus witte broek, witte schoenen, witte sokken, evt. witte pet). Bij demonstraties ringrijden van de ZRV, is iedere deelnemer verplicht in de Zeeuwse (mannen) klederdracht te rijden en op een trekpaard. Vanaf de leeftijd 12 mag deelgenomen worden aan het ringrijden. Een maximumleeftijd voor het ringrijden is er niet. Tegenwoordig zie je steeds meer ringrijders die tot op hoge leeftijd (65+) aktief meerijden.

De ring

De te steken ring heeft een doorsnede van 38 mm. Bij het kampen kan de doorsnede van de ring worden verkleind tot minimaal 10 mm. Als de ring gestoken is, moet de ringrijder deze aan het eind van de baan met de lans achterover netjes afgeven aan de ringloper. Bij officiële wedstrijden kan iedere deelnemer 30 ringen steken. De ring hangt halverwege de baan in een ijzeren bus aan een touw tussenin twee palen (op z’n Zeeuws: de poengers). De afstand tussen de onderkant van de bus en de vaste bodem van de ringbaan is 2,20 meter.

De ringbaan

De ringbaan heeft op alle wedstrijden dezelfde afmetingen, namelijk een lengte van 36 meter en een breedte van 1 meter. De baan is afgezet met palen, waarlangs een touw gespannen is op een hoogte van 1,2 meter. Aan beide uiteinden van de baan, kunnen de paarden na ieder vaart rusten in de boxen.

De medewerkers

Bij iedere wedstrijd zijn er (vrijwillige) medewerkers. Allereerst is er een baancommissaris, die verantwoordelijk is voor een goede gang van zaken tijdens de wedstrijd zoals die is vastgelegd in het huishoudelijk reglement en wedstrijdreglement van de ZRV. Verder is er een ringhanger, dit is degene die de ring in de bus hangt (en tevens ook de ringbaan uitzet en in orde houdt). Er is ook een ringloper, die de gestoken ring aan het eind van de baan van de ringrijder aanneemt. Vaak wisselen de ringhanger en de ringloper onderling van taak tijdens een wedstrijd. Ten slotte zijn er altijd twee schrijvers: een voor het bijhouden van de stand op een groot schoolbord en een voor de stand op papier. Een gestoken ring betekent een verticaal streepje, een gemiste ring een horizontaal streepje. Het dubbelschrijven voorkomt ook dat er fouten ontstaan bij het tellen van de gestoken ringen per deelnemer.

Tradities

De ringrijders hebben tal van tradities, het jonassen, je wordt als rijder, door alle deelnemers, 3x in de lucht gegooid en weer opgevangen uiteraard. De pollepel, dit was vroeger een schande prijs, maar tegenwoordig een waardige prijs die iedere deelnemer heel graag een keer wil winnen, het is een houten paplepel die beschilderd is. De suukerkomme, een kom met brandewijn, suikerwater en zoute bolletjes die in de baan door de deelnemers om de beurt wordt leeg gelepeld, ondertussen zingen ze liederen (“auwerwesse”).

Voor meer informatie kijkt u op www.ringrijden.nl